The Wave is een indrukwekkend verhaal van de Amerikaan Ron Jones. Het is bovendien gebaseerd op waargebeurde feiten uit 1969. De film die gebaseerd is op het verhaal, getiteld Die Welle, is vaak lesstof over de Tweede Wereldoorlog op Middelbare Scholen.  Theater ’t Ros speelt het aangrijpende toneelstuk niet voor niets in het 75e Herdenkingsjaar.  Het blijft belangrijk om te waarschuwen waar neonazistische en fascistische sympathieën toe kunnen leiden.  

De hoofdrol wordt gespeeld door Harm Kok. Hij is de geschiedenisleraar die merkt dat er onbegrip is onder zijn leerlingen wanneer hij les geeft over de Tweede Wereldoorlog, het nazisme en Hitler. Ze kunnen niet begrijpen dat duizenden mensen zich blindelings lieten leiden door slechts één man. Om er voor te zorgen dat de leerlingen het nazisme beter begrijpen, besluit hij een experiment uit te voeren en hen aan de lijve te laten ondervinden wat men kan bereiken met macht. Het experiment begint door de leerlingen op een onschuldige manier te laten kennismaken met discipline.  ze moeten drie simpele regels volgen om gehoord te worden door de leerkracht, ze moeten rechtop zitten op hun stoel en hij drilt ze om binnen enkele seconden van een chaotisch zootje in een stille klas te veranderen. Aangemoedigd door het groepsgevoel werkt het grootste deel van de klas voorbeeldig mee. Voor een enkeling is het een manier om zich aanvaard te voelen in een groep waar hij voordien nooit welkom was, de anderen vinden het wel leutig om mee te werken. Niet veel later krijgt het experiment een naam, een logo en een herkenningsgroet. De aanhangers van De Golf dragen ook een uniform, er worden lidkaarten gemaakt, leerlingen uit andere klassen worden uitgenodigd en de geschiedenisleraar introduceert enkele slagzinnen. Voor de jongeren is de beweging niet langer een experiment maar bittere realiteit.  De leraar van zijn kant geniet van de macht die hij via het experiment heeft verworven, ondanks de waarschuwingen die hij krijgt van de directie, de andere leerkrachten en zijn partner (gespeeld door Karin Marcelissen).

Tekst: Ron Jones/Regie: Marieke Bakermans